başıaçıq

z.sif. Başında heç bir şey olmadığı halda, papaqsız, başı örtüksüz. Başıaçıq gəzmək. – Səkkiz yaşında uşaq ikən kəndimizdə . . başıaçıq, ayaqyalın təbiətin mərhəmətli qucağında, məişətin ağır və zəhərli hallarından xəbərsiz yaşardım. S. S. A..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • hasirürrəs — ə. başıaçıq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • papaqsız — sif. Başında papaq olmayan, papaq geyməmiş, başıaçıq. Papaqsız oğlan. // zərf Başıaçıq. Papaqsız gəzmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • man — (Ağcabədi, Ağsu, Bakı, Bərdə, Cəbrayıl, Füzuli, İmişli, Kürdəmir, Qarakilsə, Lənkəran, Salyan) 1. eyib. – Qoja adama kö:nə geymək man döyi (İmişli); – Rübeydə heç man zad bilmir, kişilərin yanında söyüş söyür (Lənkəran); – Oi özüə man bilmə, nə… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ayaqyalın — sif. 1. Yalınayaq, ayağı çılpaq, ayağında heç bir şey olmayan. Ayaqyalın uşaqlar qara düşüb, çil toyuğu basmarlayıb tutdular. S. R.. // Zərf mənasında. Ayaqyalın gəzmək. – Laçın . . <uşaqların> hər ikisinin dalınca baxdı, ayaqyalın… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baldırıaçıq — sif. və zərf dan. 1. Qıçları açıq, örtülməmiş, çılpaq; tumanı gödək. O da başıaçıq, baldırıaçıq yığıb 24 uşağı cərgə ilə düzüb təlim verir. C. C.. <Qara kişi:> Bu baldırıaçıq gəzməyi nə vaxtdan çıxartmısınız? Ə. Ə.. // Lüt, səfil. 2. məc.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bayram — is. 1. Hər hansı bir tarixi və s. hadisə şərəfinə keçirilən şadlıq günü; təntənə. Bir May bayramı. Oktyabr bayramı. – <Qolçomaqlar> heç vaxt qəbul eləməzdi ki, qadınlar başıaçıq meydanlara çıxıb, bayram saxlasınlar. Ə. H.. Bayram axşamı –… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • can — is. <fars.> 1. Dini etiqada görə, ölümlə vücuddan ayrılan qeyri maddi varlıq; ruh. Hələ canı var. – Çıxmayan cana ümid var. (Məsəl). Südlə gələn canla çıxar. (Ata. sözü). Səni canan sanıram, çıx bədənimdən, ey can! F.. Kərəm deyər: Haqq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çox — sif. və zərf 1. Sayca az olmayan; miqdarı artıq olan (az ziddi). İclasda çox adam iştirak edirdi. – <Sultan bəy:> . . Yaşım çoxdur, pulum da azdır. Ü. H.. Çox az – lap az, olduqca az, cüzi. Çox az pul. Çox az vaxt qalıb. // Az sürməyən,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • divan — 1. is. <fars.> köhn. 1. Məhkəmə, tribunal. Əgər Kərbəlayı Heydərin ona iki yüz manat borcu var, kağızını qoysun divana. C. M.. <Tarverdi:> İstəmirəm məsum bir qız mənim üçün divanlara sürülsün. . C. C.. Hər iki oba divan qabağında… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • insafsız — sif. 1. İnsaflı olmayan, mürüvvətsiz; zalım, qəddar, rəhmsiz. İnsafsız günəş də ki batmaq bilmirdi. E. Sultanov. İnsafsız, avam bir adam olan əmim arvadı iri mis səhəngi çiynimə verib səhərdən axşama qədər mənə ayaqyalın, başıaçıq su daşıtdırardı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.